IZDVAJAMO

Tri trenutka spektakularnog bezobrazluka bivšeg direktora UIO ipak nisu promakla medijima: prvi se odigrao na sami dan hapšenja 18. juna 2014. godine, kada je Čaušević u lisicama, dok su ga specijalci SIPA-e bukvalno unosili u Tužilaštvo, izjavio: “Ovo je najsretniji dan u mom životu”, o čemu su izvještavali praktično svi portali u BiH. Drugi slučaj, od 29. septembra 2015., tiče se neuspjele pljenidbe imovine Kemala Čauševića, kada je na očigled prisutnih medija ismijao Mehmedaliju Osmića, koji je u tom trenutku davao iskaz. Vidno raspoloženi Čaušević tada je stao iza Osmića i stavio mu “zečje uši”, nešto što više priliči osnovnoškolcima na kolektivnim fotografijama sa ekskurzije nego bivšem državnom funkcioneru – pogotovo ne onom koji se tereti za pronevjeru budžetskih sredstava u tolikoj vrijednosti. Treći događaj, koji potpuno ilustruje svu katastrofu slučaja “Pandora” do njegove nedavne reaktualizacije, tiče se fotografija Kemala Čauševića – s ljetovanja u Albaniji, o čemu je pisao Žurnalov Avdo Avdić 15. avgusta 2016. godine. Čaušević je tako, kao potpuno slobodan čovjek, viđen na albanskom primorju; iako je u “Pandori” bio glavni osumnjičeni, tada više nije imao niti izrečenu mjeru zabrane napuštanja države. Ono što je Avdić tačno primijetio jeste da Anes Sadiković na teritoriji Albanije ima firmu za trgovinu tekstilom, te je implicirao da je očito da veza između Čauševića i Sadikovića itekako postoji i nakon svih ovih godina, što je posebno problematično s obzirom da su mjere zabrane komuniciranja sa suosumnjičenima još na snazi. Međutim, ne postoji informacija da li je, i ko, saslušao Čauševića po pitanju njegovih aktivnosti tokom ovog ljetovanja.