U novoj analizi Drop Site News povezuje zabranu ulaska Hasanu Pikeru i Cenku Uyguru u Veliku Britaniju s godinama političkog preoblikovanja Laburističke partije, jačanjem proizraelskih mreža i pritiscima na propalestinske glasove u britanskoj javnosti.
Zabrana ulaska američkim komentatorima u Veliku Britaniju pokazuje da vlada Keira Starmera kritiku Izraela više ne tretira kao legitimno političko mišljenje, nego kao sigurnosni problem. Iako su formalne odluke donesene kroz institucije britanske države, njihova politička logika mnogo je starija od samog slučaja Piker–Uygur.
U središtu te priče je Labour Together, organizacija koja je prvobitno predstavljana kao umjereni think tank unutar Laburističke partije, ali je u praksi postala ključni instrument za slamanje corbynističke ljevice i povratak partije pod kontrolu centrističkog i proizraelskog krila. Upravo kroz tu mrežu gradila se politička infrastruktura koja će kasnije omogućiti Starmerov uspon, marginalizaciju propalestinskih glasova i discipliniranje svih koji Izrael nazivaju aparthejdskom državom ili podržavaju BDS.
Prema analizi, Labour Together je između 2017. i 2020. primao velike donacije bogatih donatora, među kojima su bili i ljudi povezani s proizraelskim lobističkim krugovima. Dio tog novca nije bio uredno prijavljen britanskoj Izbornoj komisiji, zbog čega je organizacija 2021. kažnjena novčanom kaznom. Ono što je predstavljeno kao “administrativni propust” autor analize vidi kao ključni dio političkog projekta koji je trebalo sakriti od članstva Laburističke partije i javnosti.
Morgan McSweeney, jedna od ključnih figura Labour Togethera i kasnije Starmerov šef kabineta, imao je centralnu ulogu u toj operaciji. Njegov cilj nije bio samo poraziti Jeremyja Corbyna, nego promijeniti samu prirodu Laburističke partije: ukloniti antiimperijalističku ljevicu, diskreditirati nezavisne medije koji su je podržavali i uspostaviti novu disciplinu u kojoj se kritika Izraela lako prevodi u optužbe za antisemitizam.
Ta logika nije ostala unutar stranačkih obračuna. Ona se prelila u šire napade na nezavisne i lijeve medije. Kampanje poput Stop Funding Fake News i kasnije Center for Countering Digital Hate korištene su za pritisak na oglašivače i platforme, posebno protiv medija koji su dovodili u pitanje dominantni narativ o antisemitizmu u Laburističkoj partiji i branili pravo na oštru kritiku Izraela.
Sličan obrazac sada se vidi i u slučaju Pikera i Uygura. Njihova zabrana ne dolazi iz vakuuma, nego iz političkog okruženja u kojem su propalestinski stavovi, kritika cionizma i osporavanje izraelske politike u Gazi sve češće tretirani kao prijetnja javnom redu. Britanska vlada pod Starmerom time šalje poruku da sloboda govora vrijedi samo dok ne dovodi u pitanje odnose s Izraelom i interese mreža koje su pomogle oblikovati današnji vrh Laburističke partije.
Ministrica unutrašnjih poslova Shabana Mahmood, koja je odgovorna za odluke o zabrani ulaska, i sama je povezana s političkim krugovima Labour Togethera. Zbog toga ovaj slučaj nije samo pitanje imigracione politike, nego pitanje političke moći: ko u Britaniji odlučuje koji su stavovi prihvatljivi, a koji se mogu proglasiti opasnim.
Starmerova vlada već je ranije pokazala spremnost da ograničava propalestinski protest. Zabrana i kriminalizacija podrške grupi Palestine Action, masovna hapšenja aktivista i nova ograničenja protesta uklapaju se u isti obrazac: država se sve agresivnije postavlja prema onima koji osporavaju britansku podršku Izraelu i zahtijevaju odgovornost za rat u Gazi.
Zabrana Pikeru i Uyguru zato je više od pojedinačnog slučaja. Ona je simptom političkog poretka u kojem se nezavisni novinari, ljevičarski komentatori, propalestinski aktivisti i kritičari izraelske politike sistematski guraju izvan prostora legitimne debate. Starmerova Laburistička partija, koja je na vlast došla obećavajući promjenu, sve više pokazuje da je njena stvarna promjena bila unutrašnje preuzimanje partije i države od mreže koja slobodu govora priznaje samo svojim saveznicima.
Izvor: Drop Site News, analiza Paula Holdena: “How Secret Pro-Israel Money Flooded the Labour Party and Ended with a Ban of Hasan Piker and Cenk Uygur”
